Groene baretuitreiking met een Koninklijk tintjeNews

Groene baretuitreiking met een Koninklijk tintje

C091211LW0196

Het heeft weer de nodige bijna bovenmenselijke krachtinspanningen, bloed, zweetdruppels en tranen gekost. Maar op vrijdag 11 december bereikte ’s morgens in alle vroegte het ongelofelijke aantal van 33 cursisten de thuishonk van het Korps Commandotroepen (KCT), de Engelbrecht van Nassaukazerne in Roosendaal. De grootste groep nieuwe commando’s sinds de opschorting van de dienstplicht, zo’n veertien jaar geleden. De aankomst vormde voor deze mannen van lichting 2009-08 het slotakkoord van de eindoefening ‘War Spite’. De in de volksmond zogenoemde ‘afmatting’, die dit keer vanuit Zeeland was gestart. Met het succesvol volbrengen van de Elementaire Commando Opleiding (ECO) hebben de cursisten het recht om de groene baret te mogen dragen welverdiend.

C091211LW0036 C091211LW0038

Begeleidt door de tonen – die bij allen van de hakken tot hoog in de nek kippenvel momentjes bezorgde – en marcherend op de cadans van de ‘Memorial Pipes and Drums’ van deSeaforth Highlanders of Hollandverbeten de mannen voor even de nu toch wel bijna ondraaglijke pijn. Een pijn die ze voelden in nagenoeg al hun ledematen als gevolg van het helse afzien van de afgelopen week.

C091211LW0019 C091211LW0022

C091211LW0024

Bij binnenkomst werden de cursisten zoals altijd aangenaam verrast door het enthousiaste en oorverdovende onthaal – dat dwars door merg en been ging – van veel aanwezigen van het KCT, een grote groep relaties, oud-commando’s en andere belangstellenden. Hierdoor kon je met recht spreken van een echte erehaag.

C091211LW0053 C091211LW0058

Ze genoten hierdoor, ondanks de met moeite in de plooi gehouden strakke poker faces, zichtbaar van hun ‘zegetocht’ via de ‘tranenpoort’ richting de appelplaats.

C091211LW0069 C091211LW0079

De nieuw geplaatste ‘tranenpoort’ doet gelijk zijn naam weer eer aan! In ieder geval waren er veel vochtige ogen te zien. Niet alleen bij de talrijk aanwezige familie maar ook onder de nieuwe commando’s. Tranen van emotie en vreugde. Iets dat voor deze ene keer door ECO adjudant Mac, die zegt een broertje dood te hebben aan vooral huilende mannen, door de vingers werd gezien. Werkelijk een fantastisch gezicht die emotionele ontlading!

C091211LW0106

Hoewel de totale commando-opleiding pas afgerond is als de Voortgezette Commando beëindigd is, is het moment van baretuitreiking aan het eind van de ECO een belangrijke mijlpaal. De uitreiking van de groene baret is dan ook telkens bijzonder voor zowel de cursist als ook voor zijn dierbaren. Daarentegen was deze maal de baretuitreiking toch wel extra opmerkelijk te noemen. Onze kroonprins, Z.K.H. Prins Willem-Alexander had namelijk impulsief de uitnodiging van kolonel Rob Querido, commandant KCT, aanvaard om op deze dag de karakteristieke groene baretten uit te reiken. Het internationale symbool voor Special Forces.

C091211LW0118

Deze ceremonie geschiedt zoals altijd volgens een strak protocol, voor zover dat het officiële deel betreft. Allereerst werd het appel door de paradecommandant afgenomen. Vervolgens was er het intreden van de Adjudant-generaal generaal-majoor Henk Morsink, die de kroonprins vergezelde, de burgemeester van Roosendaal mr. Michiel Marijnen en Ridder Militaire Willems-Orde, kapitein Marco Kroon. Na het intreden van het Korpsvaandel volgde de aankomst van Z.K.H. Prins Willem-Alexander.

C091211LW0091

Begeleid door kolonel Querido inspecteerde zij gezamenlijk de troepen. Dit alles onder begeleidende muziek van het Fanfarekorps Koninklijke Landmacht (KL) der Bereden Wapens.

C091211LW0516 C091211LW0522

C091211LW0528

Daarnaast werden de cursisten bij opkomst van de appelplaats wederom voorafgegaan door de ‘Seaforth Highlanders of Holland’. Kolonel Querido zei tijdens de ceremoniële baretuitreiking dat hij trots en verheugd was met de aanwezigheid van de Prins Van Oranje. Die tegelijkertijd daarmee de speciale band van het KCT met het vorstenhuis benadrukte. Een verbondenheid die al begon tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn grootvader Z.K.H. Prins Bernhard, was immers in 1942 nauw betrokken was bij de oprichting van No 2 (Dutch) Troop. Sindsdien heeft hij bij leven altijd grote betrokkenheid getoond met het KCT. Tijdens de reünie ter ere van het 50-jarig Korps jubileum in 1992 aanvaardde Prins Bernhard de benoeming tot Erecommando. Ten overstaan van duizenden reünisten werd toen aan de Prins de groene baret uitgereikt. Het is dan ook buitengewoon te noemen dat zijn kleinzoon nu zeventien jaar later de groene baret heeft uitgereikt aan maar liefst 33 afgematte maar zeer blije nieuwe commando’s. 

Klik hier voor de video van de baretuitreiking door de PVO.

C091211LW0202

Een uniek en geweldig moment voor deze mannen en het KCT. Gelukkig bleef het deze zwaarbewolkte dag, op een klein buitje na, droog en begon warempel ook nog eens tijdens de uitreiking van de baretten door de Prins heel eventjes het ‘oranjezonnetje’ te schijnen.

C091211LW0227

Dan komt het verlossende bevel “Mutsdassen af”, die dan ook allen tegelijk respectvol op de grond worden gesmeten. Als vervolgens eindelijk “Baretten op” wordt gezegd, klinkt met veel overtuiging simultaan uit 33 kelen “Nunc aut Nunquam” (Nu of Nooit)!

C091211LW0233

De kreet klonk als een bevrijding en het KCT is dan 33 commando’s rijker.

C091211LW0314

Geheel in traditie werd vervolgens de ‘bestman’ van de lichting bekendgemaakt. Samen met kolonel Querido en de bestman van de vorige lichting moest daar uiteraard op geproost worden. Toen het eenmaal de beurt was aan de bestman van deze lichting liet betrokkene de inhoud van de ‘Generaal Sturges Cup’ zonder enig probleem tot en met de laatste druppel naar binnen glijden.

C091211LW0321

In een korte maar krachtige toespraak liet Z.K.H. Prins Willem-Alexander zijn waardering blijken door ondermeer te zeggen: “Toen ik u in de ogen keek tijdens het uitreiken van de baretten zag ik bescheidenheid en respect. Wat zou ik dat graag mee willen maken.”

C091211LW0536

Na het officiële deel is het de beurt aan de oudere lichtingen om de nieuwe maten te verwelkomen en om de baretten met bier nat te maken en in te drinken.

C091211LW0367 C091211LW0374

Nieuwe collega’s moeten namelijk op een gepaste manier verwelkomt worden, volgens de tradities van het KCT.

C091211LW0386 C091211LW0390

C091211LW0413

De familie en vrienden staan dan vervolgens te trappelen van pure ongeduld. Voor de inmiddels toch wel op het tandvlees opererende mannen volgt snel daarna het emotionele weerzien met familie en vrienden.

C091211LW0438

Toch wil ik u ook nog meenemen naar de laatste twee weken van de acht weken durende ECO. In deze twee weken zijn ze wederom zowel fysiek als mentaal tot het uiterste op de proef gesteld. Met name de finale van de ECO, ‘de afmatting’ en tevens de laatste week, is berucht.

C091203LW1152

Maar ook de week daaraan vooraf kun je bijna omschrijven als een ‘Olympisch’ weekje. Dat was namelijk de ‘testweek’, waarbij de cursisten individueel aan de tand zijn gevoeld. Ondermeer de hindernisbaan ‘Arnhem’, de touwbaan ‘Bloemendaal’, de klimtoren, hardlopen, een speedmars, een kaart en kompas oefening en een oriëntatieloop maakte daar onderdeel van uit.

C091130LW0071 C091130LW0078

C091130LW0064 C091130LW0068

Maar ook tactische oefeningen, teveel om op te noemen eigenlijk. Achteraf natuurlijk allemaal heel mooi om te doen. Maar stiekem zullen de meeste cursisten toch wel enigszins de zenuwen hebben gehad die week. Want als je die onderdelen niet succesvol afsluit, dan mag je niet de ‘afmatting’ in. Dan is het voor deze ECO exit.

C091130LW0178 C091130LW0205 C091130LW0228

C091130LW0428 C091130LW0253

Naast de mentale en fysieke momenten werden ze ook getest op materieelherkenning. Tanks, pantservoertuigen en heli’s bijvoorbeeld, om gek van te worden. Maar die ze wel allemaal binnen een bepaalde tijd dienden te herkennen. Maar ja als je Co-SpecOps, wat in het kort staat voor ‘Commando Speciale Operaties’ wilt worden moet je natuurlijk wel weten wat je ziet.

C091130LW0444 C091130LW0397

C091130LW0422

Verbindingen kwam ook bij de testen aan bod. Uiteindelijk heeft op één man na iedereen de testen gehaald. De donderdag bestond deze maal uit een waar pretpakket voor de cursisten.

C091203LW0198 C091203LW0268

C091203LW0655 C091203LW1109

Hij begon met een slotenmars waarbij ze meerdere malen tot hun tepels het stinkende water doorploegden. Wie eerder zijn toggle kwijt was geraakt was hierbij letterlijk de klos.

C091203LW1245

Dan weer afgewisseld met een terreinmars en vervolgens weer een sloot in, sloot uit, sloot in, door duikers, sloot uit en weer een terreinmars.

C091203LW0423 C091203LW1066 

C091203LW0607 C091203LW0719

Als klapstuk een pittige speedmars richting tentenkamp om op een passende wijze te douchen. 

C091203LW1264 C091203LW1277

C091203LW1274

Na de ‘natte cross’ werd er een boksgala georganiseerd. Hierbij moesten de cursisten hun gevechtsbereidheid tonen. Dat het er hierbij hard aan toe is gegaan bleek wel uit de fikse aantal gekwetste lippen, bloedende neuzen en blauwe ogen. Na de prijsuitreiking volgde een geslaagde traditionele cursistenavond. De hele avond werd er op een ludieke wijze cabaret gepresenteerd waarbij de lachspieren van zowel de cursisten als instructeurs het ongetwijfeld vaak letterlijk moesten ontgelden. Ook was het tijd voor bier en Schrobbelèr kruidenbitter. Het laatste is een likeur vervaardigd uit 43 kruiden. Het zoete alcoholische goedje zit verpakt in een stenen kruik en komt van oorsprong uit Tilburg. Zowel het gerstenat als kruidenbitter vloeide rijkelijk. Maar dat mag ook wel een keer. Tot in de kleine uurtjes is er dan ook flink feest gevierd op het tentenkamp en na een toffe avond kon de boel afgebroken worden en schoongemaakt worden. Het weekeinde stond verder in het teken van de voorbereiding op de afmatting. Ook werd er ondermeer even tijd vrijgemaakt voor een bezoek van de ‘Goed Heilig Man’.

C091209LW0164 C091209LW0177

C091209LW0208

Dan komt er uiteindelijk toch het verlossende woord dat de afmatting gaat beginnen. Dit was het begin van het einde. Tot op het laatste moment was het voor de cursisten een verrassing waar ze heen zouden gaan. Zeeland werd uiteindelijk het toneel van de afmatting. De idyllische herinneringen die sommigen in het verleden misschien over hebben gehouden aan Zeeland tijdens zomervakanties van ‘afzien’ in de horeca en strandtentjes bij Renesse, werd al snel verdrongen door afzien en stompen over de Zeeuwse duinen en zig zaggend langs de golfbrekers op het strand. Een ooggetuige en motivator van het begin af tot bijna het einde aan toe was ‘Igor’, de oer Duitse herder van kapitein Rini Ijzelenberg, commandant ECO. Menig cursist hoorde in gedachte al het bekende krassen: geschikt dan wel ongeschikt, zodra hij probeerde Igor te laten zitten. Ik laat hierbij dan ook in het midden hoeveel er geschikt dan wel ongeschikt konden aankruizen.

C091209LW0020

Startpunt lag in de nacht van zondag op maandag bij de Zeelandbrug. Daar begon de afmatting echt. De route ging globaal via Schouwen-Duiveland en een rondje Walcheren terug naar het vertrouwde Brabant. In totaal werd er tijdens deze monstertocht in ruim vier dagen zo’n 285 kilometer lopend, fietsend, snelmarsend, klimmend en afdalend overbrugd. Slopend op de plakkende Zeeuwse kleigronden, waar de wind vrij spel heeft. Zeker met de af en toe zware regenbuien. Een tocht door weer en wind die na afloop het predicaat ‘heftig’ meer dan verdiende. Onderweg werd natuurlijk ook letterlijk een moment stilgestaan bij de Commandomonumenten in Vlissingen en Westkapelle.

C091209LW0026

De woensdagmorgen dat ik aankwam in Zeeland waren de cursisten al behoorlijk gaar. Het was net licht geworden. Het weer was inmiddels wel wat verbeterd want het had de eerste dagen veel geregend. Knieën begonnen bij de mannen te protesteren en zodra ze niet aan het rennen of klimmen waren bestond er de dreiging dat ze in slaap vielen. De individuele ‘bielzenmars’ stond als eerste op het programma. Om het ‘simpel’ te houden was de opdracht: “Volg de spoorlijn en je mag de ruimte tussen de rails niet verlaten!.” Totale afstand: ?? kilometer. Tijdsduur… “Daar word je vreselijk sip van zo in je uppie”, was achteraf de opmerking van een cursist. Weer een ander zei: “Zo dichtbij en tegelijkertijd toch weer zo ver weg.” Aan de start werden de gehavende bovenbeenspieren even opgerekt door de ‘commando starthouding’ op correcte wijze aan te nemen. Wederom strak in de gaten gehouden door ‘Igor’.

C091209LW0028

Oftewel, ze namen dezelfde houding aan als op het monument in Vlissingen. De route op en tussen de bielzen was bezaaid met kiezelstenen. Geen pretje voor de toch al redelijk geteisterde voeten.

C091209LW0057

Of dit al niet genoeg was lagen er op een gegeven moment tientallen bomen, inclusief takken, dwars over de spoorbaan.

C091209LW0063

Dit plaatste de cursisten voor een dilemma: wel of niet de rails verlaten om het obstakel te omzeilen. Niettemin, met in het achterhoofd de gegeven opdracht, bleven ze uiteindelijk toch maar tussen de rails en worstelden ze zich zo goed en kwaad als het kon tussen de boomtakken door.

C091209LW0072 C091209LW0088

C091209LW0092 C091209LW0085

Een belangrijke, zo niet de belangrijkste eigenschap van een commando, is namelijk ‘eerlijk en betrouwbaar’ zijn. Een eigenschap die vanaf het begin al in je lichaam moet zitten. Je daar niet aan houden betekent een ‘bloedgroepfout’ en onmiddellijke ontheffing uit de opleiding. Daarna lag er die dag en nacht nog vele regenachtige kilometers in het verschiet.

C091210LW0226

De volgende dag kwamen ze aan bij het plaatsje Rilland. Bij een gigantisch hoge brug om precies te zijn, waar naast het nodige klim- en abseilwerk een uitgebalanceerd evenwichtsgevoel goed van pas kwam.

C091210LW0379 C091210LW0409

C091210LW0488 C091210LW0403

Na deze opdracht was het voor de cursisten tientallen kilometers ‘volgen’ geblazen.

C091210LW0586 C091210LW0599

Eindpunt was ergens in de bossen bij Ossendrecht. Hier kwam het besef bij de meeste dat de helse beproeving op zijn eind liep. Om zich vervolgens een ogenblik later toch weer in het zweet te werken om binnen een bepaalde tijd het beruchte gat van 2x2x3 te graven.

C091210LW0652 C091210LW0690

C091210LW0684

Daarna nog een keer koken op een veldoventje, een aantal bevorderingen en nog een keer de zware rugzak om.

C091210LW0071 C091210LW0074

C091210LW0102

Zo stonden de cursisten uiteindelijk gereed voor de ‘Commandantenmars’ naar het tentenkamp. Vele cursisten hebben deze vijfentwintig kilometer in de ‘Zombie modus’ afgelegd. Het lichaam zei: het is donker; we gaan slapen. En dat deden sommige cursisten dan ook: lopend. Sommigen zelfs hallucinerend. Na aankomst op het tentenkamp volgde een ontbijt en onderhoud waarbij ze weer constant in slaap sukkelden. Daarnaast werd door commandant ECO, kapitein Rini IJzelenberg, deze morgen een nieuw aspect in de ECO geïntroduceerd: het ‘uitvallers appel’. Hierbij werd ten overstaan van de 33 ‘survivors’ afzonderlijk de namen opgenoemd van de uitvallers van lichting 2009-08. Bij iedere naam werd de ‘kommer en kwel’ bel geluid.

C091130LW0609

Diezelfde bel die deze ECO is geïntroduceerd als extra mentaal obstakel om niet op te geven. Hierdoor kan geen enkele cursist meer met stille trom de opleiding verlaten. Honderd man begonnen in augustus enthousiast en vol van zelfvertrouwen aan de Vooropleiding (VO). In totaal werd de bel 67 maal geluid.

C091130LW0093 C091130LW0478 C091130LW0454

Redenen voor uitvallen zijn er te over. Mentaal, fysiek of beide, want zodra je het lichamelijk zwaarder krijgt moet je een beroep doen op je mentale kracht. Maar ook gewoon domme pech kan een reden zijn. Andere onderdelen bij de KL spinnen hier garen bij. Veel van de uitvallers hebben dan ook inmiddels hun draai elders binnen de KL gevonden. Wat daarna volgde waren de laatste ‘clicks’ van de ECO naar de kazerne. Wat volgt is bekend…

C091130LW0322 C091203LW1102

Werd in de ECO bekeken of de mannen fysiek en mentaal geschikt zijn voor de zware functie. In de VCO wordt pas echt begonnen met de opleiding tot Co-Specops. In de VCO wordt hij verder opgeleid voor het complete scala aan mogelijke taken.

C091130LW0422

Naast het bijhouden, uitbouwen van de reeds aangeleerde vaardigheden komen een groot aantal onderwerpen in aparte cursussen aan bod. Tijdens dat jaar opleiding en ook daarna wordt er ontzettend veel energie gestoken in instructie, training en begeleiding, met als enig doel een ‘all-round’ commando af te leveren die volledig is berekend op zijn moeilijke taken. Daar heeft de organisatie de plicht voor en de man recht op teneinde maximale overlevingskansen te hebben als de ploegen daadwerkelijk ingezet worden. Dit vergt een hoge mate van geoefendheid en speciale vaardigheden. De komende tijd staat dus in het teken van leren, veel leren.

C091203LW0690

In de afgelopen artikelen over lichting 2009-08 hebben wij de totale opleiding van deze cursisten in vogelvlucht proberen te schetsen. In aparte artikelen die reeds verschenen zijn of nog gaan verschijnen zullen wij de diverse deelopleidingen belichten en het werk van de instructiegroepen.

C091203LW0237

Maar eerst krijgen de 33 mannen van lichting 2009-08 alle tijd om de afgebroken speklaag in een zeer verdiend Kerst/Nieuwjaarsverlof weer op te bouwen. De VCO zal in 2010 nog veel van hun vergen. Nu eerst maar genieten en veel succes bij de vervolgopleiding!

C091211LW0336

Related Posts

7 Comments

  1. jeffrey
    21 december 2009 at 13:38

    groot respect voor de mannen!!

  2. Twitter Trackbacks for Dutch Defence Press » Groene baretuitreiking met een Koninklijk tintje [dutchdefencepress.com] on Topsy.com
    21 december 2009 at 15:51

    […] Dutch Defence Press » Groene baretuitreiking met een Koninklijk tintje http://www.dutchdefencepress.com/?p=1738 – view page – cached De ‘Elementaire Commando Opleiding’, oftewel ECO, is op maandag 19 oktober 2009 onder leiding van de nieuwe commandant ECO, kapitein IJzelenberg van start gegaan. Van de 100 man die acht weken geleden aan de Vooropleiding begonnen, …Read the full story » […]

  3. Cris
    21 december 2009 at 16:06

    In een woord: Respect!

    Volgend jaar maart gaan wij het proberen!!!

  4. Roy
    21 december 2009 at 21:27

    Heel veel respect en ik hoop het volgend jaar ook allemaal mee te mogen maken!

  5. Frans van Dommelen
    1 februari 2010 at 18:22

    Mooi om te zien dat de ECO in 25 jaar eigenlijk helemaal niet veranderd is. Heren gefeliciteerd met jullie behaalde prestatie en welkom bij het KCT!!
    FvD, lichting 85-5

  6. Johan vd Vbdd
    11 februari 2010 at 14:26

    Proficiat mannen !
    Frans v Dommelen hoe is het met jou en je wentelwieken ??

  7. Evert Gijsbers 82-1
    27 januari 2012 at 00:40

    Mooi verslag. Fijn dat de ECO qua zwaarte niet veranderd is.
    Ook fijn dat de Zeeland-afmatting is gehandhaafd.
    En het is duidelijk:

    “Ja, wij zijn van roemrijk geslacht!”

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.