Het is druk op de kazerne van 13 Lichte Brigade in Oirschot. Overal zijn militairen bezig met hun voertuigen en uitrusting. Tien dagen eerder is de brigade gealarmeerd en zijn de voorbereidingen voor vertrek naar het front gestart om daar een vertragend gevecht te voeren. De brigade, volledig uitgerust met wielvoertuigen, zal zich over de weg verplaatsen naar het inzetgebied. Tijdens oefening Fighter Lion 2026 zal dat het Duitse oefenterrein Bergen-Hohne zijn.
Op woensdagavond staan er 250 voertuigen klaar om in diverse pakketten te vertrekken. De verplaatsing zal voor het eerst in de nacht, in het donker, plaatsvinden. De militairen staat een elf uur durende verplaatsing, inclusief rust en herbevoorrading, te wachten. De voertuigen, van Boxers, Bushmasters en Fenneks tot de Scania Gryphus-vrachtwagens, zitten tot de nok toe vol met alles wat nodig is voor de verplaatsing en het voeren van een gevecht. De voorlaatste stop van de diverse pakketten, zoals de kleine konvooien worden genoemd, is bij de wapenkamer. Als de persoonlijke wapens en voertuigwapens aan boord zijn, is de opstelplaats de laatste halte voor vertrek.
Tijdschema
Alles is tot in de puntjes voorbereid. De eenheden houden zich aan een strak tijdschema. Niet alleen bij de voorbereiding, maar ook onderweg naar het inzetgebied. Kapitein van Dongen van MovCon (Movement Control) staat met een collega net binnen de poort, beide gekleed in felgele jassen. Alle pakketten komen hier langs en worden nauwlettend in de gaten gehouden. “Wij kijken of alle voertuigen ook daadwerkelijk vertrekken. Zijn er afwijkingen, dan geven we dat door aan het Nationaal Coördinatiecentrum. Dan weten volgende controlepunten ook dat er een afwijking is”, legt de kapitein uit.
Aan deze grote verplaatsing ging een jaar van planning vooraf. Van de samenstelling van de konvooien, welke eenheden eerst vertrekken, welke route er gereden wordt en om welke tijd, tot waar er rustpunten zijn en herbevoorradingspunten en bijtankpunten. “Onze mensen rijden niet met een navigatiesysteem, maar met een route-tijdtabel. Dat is een geschreven routebeschrijving op papier met daarop ook de tijden voor elk belangrijk punt dat ze passeren. De bemanning van het voorste voertuig van een konvooi houdt dat in de gaten en gaat harder of langzamer rijden om die tijden ook daadwerkelijk te halen.”
Vertrouwen
De kersverse commandant van de brigade, brigadegeneraal Stefan Linders, staat ook volledig omgehangen op de kazerne. Twee weken geleden kreeg hij het commando overgedragen van zijn voorganger, brigadegeneraal Gert-Jan Kooij. Hij geeft toe dat het alweer een paar jaar geleden was dat hij op oefening is geweest. Over zijn vuurdoop zegt Linders: “Ik heb een goed team om mij heen dat mij ondersteunt. Ik heb heel lang operationeel gezeten en alles al heel vaak meegemaakt. Daarnaast heb ik heel veel ervaring in de operationele wereld en dan pak je alles weer makkelijk op, net als fietsen. De teams zijn ervaren en ik heb vertrouwen in de mensen om mij heen en.”
Op de vraag wat voor hem de uitdagingen zijn bij deze oefening, is de generaal duidelijk. “We trainen voor de snelle inzetbaarheid. Deze eenheid heeft al laten zien dat zij dat kan. Een uitdaging is dat hoge niveau volhouden. Het is topsport om de top te bereiken en dat is niet eenvoudig. En aan de top blijven, dat is ook een uitdaging. Dit is mijn eerste kennismaking met de eenheid in het veld, dus ik ga zien hoe goed ze zijn. Maar ik ga ook kijken hoe we dit structureel kunnen vasthouden. Om de inzetgereedheid op hoog niveau te houden moet je gewoon veel trainen en deze oefening is er een van.”
Condities creëren
De nadruk ligt volgens Linders op het hele proces, van gereedstelling, verplaatsing tot de acties in het operatiegebied. “Ons werk is verdedigen tegen de tegenstander en tevens de condities te creëren voor onze neveneenheden, in dit geval 43 Gemechaniseerde Brigade, om gecontroleerd het gevecht van ons over te nemen en vervolgens gezamenlijk de tegenstander te verslaan”, aldus de brigadecommandant. 43 MechBrig is al iets eerder begonnen met het voorbereiden van de verplaatsing in het kader van Fighter Lion. De rupsvoertuigen van de brigade worden vervoerd via het spoor en dat kost meer tijd.
42 Battle Group
Een van de eenheden die als eerste de weg op gaat, is 42 Bataljon Limburgse Jagers (42BLJ) onder commando van luitenant-kolonel Marcel Kerstens. Staand voor zijn persoonlijke Boxer vertelt hij over zijn eenheid. Zijn eenheid van 770 mannen en vrouwen zal in het inzetgebied uitgroeien tot 42 Battle Group met maximaal duizend militairen. “De ruggengraat is de infanterie die wordt aangevuld met onder andere genie, vuursteun, logistiek, luchtnabijbeveiliging en nog meer”, legt Kerstens uit. Die andere eenheden vertrekken ook naar Duitsland maar dan vanuit hun eigen standplaats. Vandaar dat ze zich later bij de eenheid voegen.
Voor de bataljonscommandant gaat het om de vierkante meter van de soldaat. Het meerendeel van de manschappen dient tussen de één en vijf jaar bij de eenheid. “Wat wij vooral leren van Oekraïne is het vechten met, maar vooral ook tegen drones. Wat we ons moeten realiseren is dat we altijd onder waarneming liggen. Dat is niet alleen fysiek zwaar maar vooral ook mentaal. Hoe blijf je onder hoge druk de juiste beslissingen nemen voor je mensen? Dat doen we door zoveel mogelijk onder realistische omstandigheden te trainen. Je kunt namelijk niet de wedstrijd spelen als je er niet voor traint”, is de conclusie van Kerstens. “Dat vraagt om het hoogste niveau van getraindheid.”
Geolied plan
In dezelfde nacht verplaatst de hele battle group zich richting de rand van het inzetgebied. “Probeer dat maar eens, met negenhonderd mensen, 235 voertuigen over zeshonderd kilometer. En dan precies op het juiste moment over zo’n afstand over civiele infrastructuur aankomen. Daar doen we elf uur over en dat vereist dus discipline en een geolied plan. De kracht van de twee battle groups van deze brigade (naast 42BLJ ook 17 Pantserinfanteriebataljon GFPI – red.) is dat we snel en flexibel zijn, omdat we op wielen staan”, meent Kerstens.
“Het is niet de eerste keer dat we dit beoefenen”, gaat de commandant verder. “We doen dit vaker en dan voelt het vertrouwd als we gealarmeerd worden, thuis afscheid nemen en ons voorbereiden op de kazerne. Iedereen weet de tijden en zijn rol en taak en het is tweede natuur geworden. Ook in dit stadium doorlopen we dezelfde stappen en is het volstrekt herkenbaar voor mijn mensen. Er is al chaos en frictie genoeg als we gaan vechten, maar door alle herkenbare stappen voelt het vertrouwd. Dat geeft rust en des te eerder kunnen zij hun werk als de besten doen.”
Wijzend naar ‘zijn’ Boxer zegt Kerstens: “Dit is mijn voertuig en de tweede stoel daarbinnen, die is van mij. Dat is ook de plek waar ik op wil zitten als we verplaatsen, want dat is de plek waar ik altijd zit. Als het zover komt, dan zit ik daar ook. Dat is wat ik ook van mijn mensen vraag: doe wat je anders ook zou doen, ook in het gevecht.”
Aan Fighter Lion doen meer dan 7000 militairen en ongeveer 2000 voertuigen mee. Naast 13 Lichte Brigade neemt ook 43 Gemechaniseerde Brigade deel aan de oefening. De oefening omvat het volledige traject van alarmering, ontplooiing en gevechtsoperaties ter verdediging van Navo-grondgebied. De verplaatsingen vinden plaats via de openbare weg. Het gevechtsgedeelte vindt plaats op het Duitse oefenterrein Bergen-Hohne.
Verslag van het vertrek van 43 MechBrig en het beladen van de treinen, lees je bij de collega’s van DefensieFotografie Nederland hier: https://defensiefotografie.nl/oefeningen/fighter-lion-met-de-trein/
Leave a Reply