Featured »

Gevreesd door hun tegenstanders, geliefd door hun kameraden. Ongetwijfeld heb je wel eens gehoord van de lichtgetinte soldaten uit Nepal, die vooral berucht zijn om hun hardheid en opofferingsgezindheid. Het Britse leger maakt sinds het begin van de negentiende eeuw gretig gebruik van hun zeldzame militaire kwaliteiten. Sindsdien worden deze Aziatische ijzervreters omgeven door een bijna mythische waas van heroïsche legendes en geheimzinnigheid.

De perfecte soldaat wordt een Gurkha (गोर्खा) genoemd. Het fysieke gestel, de discipline en het gedrag van de Nepalese soldaten zijn fabelachtig, als we de Britse militaire kronieken mogen geloven. Ondanks dat de legendarische heldendaden van de Nepalese strijders al schrijvend hier en daar wel wat op een romantische wijze aangedikt zullen zijn, is duidelijk dat die mystieke geheimzinnigheid tegenstanders de stuipen op het lijf jaagt. Een ander deel van de mythevorming is misschien te verklaren uit de afkomst van de Gurkha’s, de onherbergzame Himalaya. Wellicht dat ze hierdoor met andere ogen worden aangekeken. Bovendien werpt de taal, het Nepali, een barrière op. Maar mogelijk ligt het ook wel aan de vrolijkheid waarmee ze ten strijde trekken. De ‘happy warriors’, zoals hun Engelse bijnaam luidt, waren er niet minder succesvol vol door, integendeel.

Een waas van geheimzinnigheid die ook verklaard kan worden door de angst voor het geliefde wapen en tevens handelsmerk van deze Aziatische krijgers, de ‘kukri’, het kromme vechtmes. Onder de ‘Union Jack’ bezorgde dit wapen tezamen met de strijdkreet ‘Ayo Gorkhali’ (Hier komen de Gurkha’s) op talloze slagvelden de tegenstander koude rillingen. Menig tegenstander heeft zich tijdens man tegen man gevechten al vergist in de ‘Close-Quarter-Battle’ (CQB) technieken van een met dodelijke kukri gewapende Gurkha. De kukri is een speciaal mes dat krom loopt en in het uiteinde een breed blad heeft waardoor met het mes een snelle kapbeweging kan worden gemaakt. Het mes wordt meestal in een leren schede gedragen, waar vaak nog twee kleine mesjes in zitten verstopt. Ik heb het geluk gehad om meerdere malen zelf te zien hoe behendig de Gurkha’s omgaan met het vlijmscherpe mes. De vrees voor het vlijmscherpe wapen is geheel terecht, al is de legende dat de kukri pas mag worden opgeborgen als er warm bloed langs het lemmet heeft gevloeid bezijden de waarheid. Met de kukri wordt inderdaad gevochten, maar het wapen wordt ook gebruikt als werktuig.

Read the full story »